Μέσα στὴν Θεία Λειτουργία ὁ γάμος «βρίσκει τὸ πραγματικὸ νόημα καὶ τὴν οὐσιαστικὴ ἀποστολή του, ποὺ εἶναι ἡ βίωση ἀπὸ τοὺς συζύγους τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ μεταβολὴ τοῦ δεσμοῦ τους σὲ σημεῖο τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ… Μέσα στὴν εὐχαριστιακὴ σύναξη, παρισταμένων τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, μὲ τὴν εὐλογία τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, οἱ πιστοὶ δέχονται
ἕνα ζεῦγος νὰ μετάσχει στὸ ἔλεος καὶ τὴ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ μεταμορφώσει τὴ σχέση του σὲ μυστήριο τῆς βασιλείας». Βέβαια δὲν πρέπει νὰ λησμονεῖται ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι δυνατὸ νὰ συμβοῦν ἔτσι καὶ νὰ ἐπιτευχθοῦν, ὅταν ὑπάρχει ἡ πλήρης ἔνταξη τῶν νεονύμφων στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα καὶ τὴν ἐν Χριστῷ ζωή, ὅπως αὐτὴ διαμορφώθηκε ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καὶ συνεχίζεται μέσῳ τῶν Ἁγίων Πατέρων. Εἶναι δὲ ἐλάχιστα ἢ καθόλου δυνατὴ μέσα στὴ συμβατικὴ καὶ ἐντελῶς μὴ ἐκκλησιαστικὴ κατανόηση καὶ βίωση τοῦ γάμου, ὅπως συμβαίνει στὶς ἐκκομισκευμένες ἐνορίες μας σήμερα, ποὺ ἡ διαφοροποίηση ἀπὸ τὸν κόσμο περιορίζεται στὸ γράμμα καὶ ὄχι στὸ πνεῦμα, ὁ δὲ γάμος ἔχει ἀποκτήσει καθαρὰ κοσμικὸ χαρακτῆρα.Ἡ δομὴ καὶ τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Γάμου, ἀκόμη καὶ ὅπως τελεῖται σήμερα κατὰ κανόνα, ἔξω ἀπὸ τὴν Θεία Λειτουργία, μαρτυρεῖ τὴ σχέση τοῦ μυστηρίου μὲ τὴν Θεία Εὐχαριστία. Αὐτὸ ὑπενθυμίζουν τὸ «Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία…», τὰ εἰρηνικά, τὰ ἀναγνώσματα, ἡ ἐκτενής, τὰ πληρωτικά – αἰτήσεις, τὸ «Καὶ καταξίωσον» μὲ τὸ «Πάτερ ἡμῶν», ἡ εὐχὴ τῆς κεφαλοκλισίας, τὸ κοινὸ ποτήριο, τὸ Κοινωνικὸ («Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι»). Στὴν χειρόγραφη παράδοση ἀναγράφεται καὶ ἡ ψαλμωδία τοῦ Τρισαγίου στὴν κανονική του θέση. Ὁ ἀείμνηστος ἔγκριτος Ἕλληνας μουσικολόγος Σίμων Καρᾶς, πραγματευόμενος τὸ θέμα σὲ εἰδικὴ μελέτη του καὶ ἔχοντας ὡς βάση τὰ χειρόγραφα, ἐπισημαίνει λεπτομερῶς τὶς ἀναλογίες καὶ ὁμοιότητες νεταξὺ τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Γάμου καὶ τῶν Ἀκολουθιῶν τῶν ἄλλων Μυστηρίων καὶ λειτουργικῶν πράξεων, ποὺ τελοῦνται μέσα στὴ Θεία Λειτουργία.
Πηγή : “ ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ”. Ἔκδοση «Ἑνωμένη Ρωμηοσύνη”
