Οὔτε νὰ ξεθαρεύουμε μὲ τὶς ἀρετές μας οὔτε νὰ ἀπελπιζόμαστε ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες μας, ἀλλὰ διαρκῶς νὰ προσέχουμε καὶ νὰ μετανοοῦμε.
Ὁ Θεὸς ὄχι μόνον δὲν μᾶς ἀποστρέφεται, ὅταν μετανοοῦμε, ἀλλὰ μᾶς δέχεται μὲ χαρὰ καθόλου μικρότερη ἀπ’ αὐτὴν ποὺ δείχνει σ’ ὅσους κατόρθωσαν τὴν ἀρετή, καὶ ὄχι μόνον δὲν ἀπαιτεῖ τιμωρία, ἀλλὰ ὁ ἴδιος ἔρχεται σὲ ἀναζήτηση τῶν πλανημένων καὶ πολὺ περισσότερο χαίρεται γιὰ τὴν ἀνεύρεσή τους ἀπ’ ὅτι γιὰ τοὺς ἤδη σωσμένους, μήτε νἀ ἀπελπιζόμαστε, ὅταν βρισκόμαστε στὴν ἁμαρτία, μήτε νὰ θαρρεύουμε μὲ τοὺς ἑαυτούς μας, ὅταν ζοῦμε ἐνάρετα. Ἀλλά, κι ὅταν κατορθώνουμε τὴν ἀρετή, νὰ’ χουμε φόβο μήπως
ἀπ’ τὴν ἐμπιστοσύνη στὸν ἑαυτό μας πέσουμε, κι ὅταν ἁμαρτάνουμε, νὰ μετανοοῦμε.Ἡ σωτηρία μας κινδυνεύει κι ἀπ’ αὐτὰ τὰ δύο, ἤτοι κι ἀπ’ τὸ ξεθάρρεμά μας, ὅταν ζοῦμε ἐνάρετα, ἀλλὰ κι ἀπὸ τὴν ἀπελπισία μας, ὅταν ἁμαρτάνουμε.
Ὅσο λοιπὸν λέγεται καὶ διαρκεῖ τὸ «σήμερα», ἂς μὴν ἀπελπιζόμαστε, ἀλλά, ἔχοντας τὴν καλή μας ἐλπίδα στὸ Δεσπότη καὶ σκεπτόμενοι τὸ πέλαγος τῆς φιλανθρωπίας Του, ἂς ἀποτινάξουμε ἀπὸ πάνω μας κάθε πονηρὴ σκέψη κι ἂς καταπιαστοῦμε μὲ τὴν ἀρετὴ μὲ μεγάλη προθυμία καὶ ἐλπίδα. Καὶ ἂς δείξουμε πολὺ μεγάλη μετάνοια, ὥστε ἀφήνοντας ἐδῶ ὅλα τὰ ἁμαρτήματα νὰ μπορέσουμε νὰ σταθοῦμε μὲ παρρησία ἐμπρὸς στὸ Βῆμα τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀξιωθοῦμε τῆς οὐράνιας βασιλείας, τὴν ὁποία εἴθε νὰ κερδίσουμε ὅλοι μας μὲ τὴ χάρη καὶ τὴ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὸν ὁποῖο μαζὶ μὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἀνήκει ἡ δόξα, ἡ δύναμη καὶ ἡ τιμὴ τώρα καὶ πάντοτε καὶ σ’ ὅλους τοὺς αἰῶνες. Ἀμήν.
Πηγή : Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου “ Οἱ ἐννέα λόγοι περὶ μετανοίας ”. (Ἔκδοση Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος)
