Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν έχει κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε ενδοστρέφεια, που ο άνθρωπος σκέπτεται ή βασανίζεται από διαφόρους λογισμούς και διάφορες πιέσεις, που κατά καιρούς στη ζωή του τον τραυμάτισαν.
Ο Χριστός είναι νέα ζωή. Πώς το λέω; Ο Χριστός είναι το παν...
...Όλα στο Χριστό υπάρχουν τα ωραία.
Και μακράν του Θεού η θλίψις, η μελαγχολία, τα νεύρα, η στενοχώρια, οι αναμνήσεις των τραυματιών της ζωής, των πιέσεων, των αγωνιωδών, έτσι , ωρών.
Όλα , ζούμε εκείνα εκεί της ζωής μας. Και πάμε εδώ και πάμε εκεί, και τίποτα, και πουθενά δεν στεκόμαστε.
Όπου βρούμε τον Χριστό, ας είναι
μια σπηλιά, καθόμαστε εκεί και φοβουμαστε να φύγουμε , να μη χάσουμε το Χριστό. Διαβάστε να ιδήτε Ασκηταί, που εγνώρισαν το Χριστό, δεν ήθελαν να φύγουν από τη σπηλιά, ούτε βγαίναν έξω να κάνουμε πιο πέρα • θέλαν να είναι εκεί που αισθανόντουσαν το Χριστό μαζί τους .Άγιος Πορφύριος
